Улаанбаатарын хүмүүс: Эмч болно гэж мөрөөдөж байсан ч анагаахын салбарт ажиллаж байгаадаа баярладаг

Улсын нэгдүгээр төв эмнэлгийн сувилагч М.Шийлэгдулам 

Би Өвөрхангай аймгийн Хайрхандулаан сумын иргэн. 1999 онд аравдугаар ангиа төгсөөд эмч болно гэж бодож байсан ч ганцхан оноо дутан хуваарь авч чадаагүй. Тэр үед сувилахуйн сургуульд дуртай ангидаа ор гэдэг эрхийг өгсөн. Хэдийгээр сонголтод шүдний техникч, эм зүйч, лаборант гээд байсан ч яагаад ч юм сувилагч гэдэг нь илүү ойрхон санагдаад шууд л сонгосон.

Тэгээд наймдугаар сард хамаатныхаа ахын хот руу оруулахаар төхөөрсөн махыг ачсан ЗИЛ-130 машины тэвшин дээр жижигхэн зай гарган хамаатныхаа ах, эгч хоёртой суун Улаанбаатар руу орж ирж байлаа. Анх шөнө Улаанбаатарт орж ирэхэд тэнгэрийн одод газарт буусан мэт хаа сайгүй гэрлүүд гялтганан дээшээ харахад онгоц гэрлээ анивчуулан нисээд ямар гоё юм бэ л гэж бодож байлаа. Тухайн үед аль зүгээс орж ирж байгаагаа ч мэдэхгүй шүү дээ. Тэгээд 7 буудалд амьдарч, ПАЗ автобусаар 10 дугаар хороолол руу хичээлдээ явдаг байлаа. Анагаахын сувилагчийн сургуулийн төгсөх курсдээ Нэгдүгээр эмнэлэгт дадлага хийсэн. 2001 онд төгсөөд сувилагч авна гэсэн зар байсан учраас шууд л Нэгдүгээр эмнэлэгт шалгалт өгч тэнцэн Гастоэнтерологийн тасгийн сувилагчаар ажилд орж байлаа. Манайд сувилагчийн дутагдалтай байдаг, дээр нь ачаалал ихтэй зургаан сард ажилд орсон болохоор долоон сард нь үндсэн ажилтнаар тушаал гарч байсан. Тухайн үед мундаг сувилагч нарыг дагалдан дөртэй болсон шүү. Хүн ажлын туршлагаараа өдөр тутамдаа хийж зүтгэлтэй байж мэргэжилдээ гаршдаг гэж боддог. Анх ажилд ороод дотрын тасагт сувилагч хийхэд ээлжинд гарна, тасаг дээр ажиллана, дуудлагын сувилагч, эм тариа тараадаг гээд өчнөөн зүйл дээр хөрвөж ажилладаг байлаа. Сүүлийн 10 жил Дурангийн тасагт ажиллаж байна. Анх дурангийн тасагт ирэхэд мэдэхгүй зүйл их байсан ч тэр бүхэн нь их сонирхол татсан. Тасгийн сувилагч хийхэд нэг өдөр хийсэн зүйл нь дараа өдөр нь давтагдаад явдаг байсан бол энд өдөр бүр нь өөр, адармаатай ч гоё байлаа. Хэдийгээр миний ажлыг хүмүүс хараад муухай гэдэг ч бодит оношилгоог харж хэлэх нь урамтай шүү. Сүүлийн үеийн тоног төхөөрөмж дээр өнгийг нь хувирган нарийн оношлох болсон. Дурангийн нарийвчлах курс гээд манайд явагддаг. Тэр сургалтын сувилагчийн хэсгийг би ахалж явуулдаг. Сургалтын хувьд манайх танхимын сургалт байхгүй гардан хийдэг. Тиймдээ ч хөдөө орон нутгаас сувилагч нар ирж хамрагдсаар би 24 сувилагчийг төгсөж гаргасан. Хэзээ ч шавьтай болж хүн сургана гэж бодож байгаагүй. Манай шавь нар байнгын л холбоотой, хэрэгцээ, шаардлагатай зүйлсээ асууж, зөвлөгөө авна. Сувилагч ч гэсэн байнгын сургалт авч, шинэ мэдээллийг цахимаар харж үзэж, мэдлэгээ дээшлүүлэх хэрэгтэй. Өөрийгөө хөгжүүлэхэд цахим орчин том түлхэц болж өгч байгаа. Хэдийгээр эмч болно гэж мөрөөдөж байсан ч энэ л анагаахын салбарт ажиллаж байгаадаа баярладаг. Тиймээс салбартаа мундаг сувилагч байхын төлөө одоо ч суралцсаар л байгаа.

Улсын эмнэлэг гэхээр дээр үеийн тоног төхөөрөмж хэрэглэдэг гэж ойлгох гээд байдаг. Манайд одоо ажиллаж байгаа дурангийн аппаратууд 2019 оны шинэ загварууд. Үүгээр Япон, БНСУ адилхан дурангийн шинжилгээг хийж байгаа. Гэтэл иргэд заавал гадагшаа болон хувийн эмнэлэг зорихыг нэн тэргүүнд тавьдаг. Хувийн эмнэлэгт ажиллаж байгаа боловсон хүчин нь гэхээр бидний нэг л үе хамт ажиллаж байсан хүмүүс байдаг.


Та сэтгэгдэл бичихдээ хууль зүйн болон ёс суртахууныг баримтална уу. Ёс бус сэтгэгдлийг админ устгах эрхтэй. Мэдээний сэтгэгдэлд eagle.mn хариуцлага хүлээхгүй.

Сэтгэгдэл бичих (1)

  1. хойч үедээ сувилагч битгий болоорой гэж амичлан захья нэг байнгын дарамтанд хоёр зүгээр л боол гурав нэр хүндгүй эмчид тайлбар хийвэл чи муу эмчийн өөдөөс дугардаг хэн бэ гэнэ шүү нэг муу сувилагч байж дарга нар доор нь байгаа хурган дарга нар бүгд ямарч эрх зүйн үндэсгүй хэлж ярьж болохгүй дуугарвал буруутан болно оо дотор ажиллаж байгаа хүмүүс айгаад дуугарахгүй хэлэх гээд хэлж чадахгүй чадахгүй байдалтай өдөр хононгийгөнгөрөөч. ө

    0 0 Хариу бичих